Ernst Haas (1921–1986) – austriacki fotograf

Istnieją dwa rodzaje fotografów: tacy, którzy komponują zdjęcia, i tacy, którzy je robią. Pierwsi pracują w pracowniach, dla drugich świat jest pracownią. I dla tych nie istnieje zwyczajność każda rzecz w ich życiu może być źródłem inspiracji.

Zdjęcie to wyrażanie wrażeń. Jeżeli piękno nie będzie istnieć w nas samych, to jak w ogóle będziemy mogli je zauważyć?

Henri Cartier-Bresson (1908–2004) – jeden z najwybitniejszych francuskich fotoreporterów XX wieku.

Fotografia mnie właściwie nie interesuje. Jest dla mnie jedynie narzędziem pracy, jak pędzel czy ołówek, i tylko jako narzędzie ją szanuję.

Fotografować to znaczy wstrzymać oddech, uruchamiając wszystkie nasze zdolności w obliczu ulotnej rzeczywistości.

Fotografowanie – podobnie, jak stosowanie wszelkich innych środków wyrazów – nie jest wymyślaniem, lecz odkrywaniem. Fotografia, to możliwość krzyku, wyzwolenia, a nie próba udowodnienia własnej oryginalności. To sposób życia.

Myśl o zdjęciu zawsze przed jego zrobieniem i po. Nigdy w trakcie. Sekretem jest czas. Nie musisz działać szybko. Fotografowany model musi zapomnieć o tobie, a gdy już to się stanie, musisz działać bardzo szybko.

 

Yousuf Karsh (właśc. Howsep Karshian; 1908–2002) – kanadyjski fotograf ormiańskiego pochodzenia.

Sztuka to codzienne wyzwania; technikę należy zdobyć, aby mieć kontrolę nad czasem. W fotografii nauka i sztuka są jednością, nie zaś swoim przeciwieństwem.

 

Bronek Kózka (ur. 1970) – australijski fotograf.

Sądzę, że jedyną drogą do osiągnięcia sukcesu w fotografii, niezależnie od tego, czy chce się być fotografem komercyjnym, czy też artystycznym, jest totalna obsesja fotografowania. Trzeba z nią żyć, a nie tylko robić zdjęcia (9–5 pm oznacza fotografów, którzy po prostu robią zdjęcia w pracy, potem koniec). Myślę, że powinieneś fotografować to, co lubisz.

Staram się balansować w moim życiu zawodowym między fotografią komercyjną, sztuką a nauczaniem. Wszystko to jest dla mnie ważne, wzbogacające. Moja sztuka jest moim głosem, komercyjna fotografia dotyczy pracy zespołowej. Nauczanie jest jednocześnie dzieleniem się wiedzą i przejmowaniem nowych idei od początkujących fotografów i artystów. Dla mnie jest to bardzo ważna trójca, która jednak sprawia, że jestem ciągle zajęty.

Donald McCullin (ur. 1935) – brytyjski fotograf i dziennikarz.

Dla mnie fotografia nie jest związana z patrzeniem, lecz z czuciem. Jeżeli nie czujesz nic w tym, na co patrzysz, nigdy nie uda ci się sprawić, aby ludzie patrząc na twoje zdjęcia, cokolwiek odczuwali.

Oliviero Toscani (ur. 1942) – włoski artysta fotografik.

Czemu w pismach kobiecych pokazują ładne, ale zupełnie nieinteligentne twarze i robią z nich wzory do naśladowania dla całkiem rozsądnych kobiet? Kobiece pisma ogłupiają.

Fast-food zaspokaja głód, ale jest tym samym dla smakosza, czym burdel dla miłości.

Największa kampania reklamowa w historii społeczeństwa została zapoczątkowana przez Jezusa Chrystusa. Przebiegała pod uniwersalnym sloganem „Kochaj bliźniego swego” i miała przyciągające uwagę logo: krzyż.

Patrzenie jest aktem twórczym.

Reklama zastąpiła wiarę.

Reklama jest wyperfumowanym ścierwem.

Reklama sprzedaje nie produkt, tylko określone modele życiowe.

Żyjemy w strachu. Jesteśmy postludzkością i nie akceptujemy innej prawdy niż ta pojawiająca się w telewizorze.

 

 

Mirosław Araszewski (ur. 1941) – polski fotograf.

Fotografowanie jest zdecydowanie aktywniejszym sposobem do poznawania świata niż patrzenie. Pozostawia znacznie głębsze ślady w nas samych, w naszej świadomości i przestrzeni duchowej, budząc jednocześnie niepokój i rodząc pytanie: czy to, co chcę utrwalić na zdjęciach ma jakiś sens, poza mną samym?

Fotografuję, ponieważ obrazy utrwalone na zdjęciach pełniej i w sposób wyrazistszy pozostają w mojej świadomości. Mam wrażenie, że gdyby coś umknęło, uciekło z pola widzenia i nie zostało utrwalone – zatraciłoby swoja wyrazistość, przestało istnieć. Pozostało jedynie jako mglisty osad nieokreślonej, wizualnej magmy. Obrazy zatrzymane na zdjęciach pozwalają mi powrócić i ponownie przeżyć pierwotne emocje i wyzwolić stany refleksji.

Moje zdjęcia są w większości przypadków pełne szacunku, łagodne i osobiste. Zazwyczaj pozwalają widzowi patrzeć na własny rachunek, nie moralizują i nie udają sztuki.

Pomimo swoich lat jest we mnie nieustająca ciekawość dziecka. To ona jest motorem, który napędza i powoduje ciągłe poszukiwanie i odkrywanie nowych światów w sferze coraz to nowych obrazów. Pielęgnuję tę ciekawość w sobie i staram się jej nie zatracić. Wszystkie moje zdjęcia tworzą swoisty pamiętnik, w którym zanotowałem te sytuacje i te stany emocjonalne, które dane było mi przeżyć. To właśnie nimi chce podzielić się z innymi ludźmi.

 

Jan Brunon Bułhak (1876–1950) – nestor polskiej fotografii. Filozof i teoretyk fotografii.

Motywy fotografa są wszędzie i nigdzie.Decyduje o nich, poza osobowością (przenikliwością, wyczuciem) artysty, chwila, jeden moment.

 

Witold Dederko (1906–1988) – polski fotoreporter i pedagog. Od 1929 w Polskiej Agencji Telegraficznej, od 1935 kierownik laboratorium Kodaka w Warszawie.

Dzieło trzeba wykonać, a do tego niezbędny jest warsztat techniczny. Trzeba umieć. Geniusz nie rodzi się gotów, trzeba go uformować, co bez techniki pracy jest niemożliwe.

Oczywiście jeden artysta dziś (1989–J.Z.) już nie jest w stanie opanować wszystkich odmian współczesnej techniki. Musi wybierać te metody, które wydają mu się najprostsze, najłatwiejsze i najlepiej nadające się do jego celów.

Każdy człowiek, najczęściej podświadomie, pragnie być twórcą. Nie każdy potrafi. Kto nie nauczył się techniki tworzenia, nie przeżył wzruszeń, kto nie umie kochać może tylko żyć tęsknota.

Kompozycja artystyczna to wielka nauka, a nawet szereg nauk – geometria wykreślna, kolorystyka, deformacja, nauka o kontrastach kolorów, kształtach i proporcjach.

 

Barbara Grodzicka – fotograf, rysowniczka i poetka.

Współcześnie nawet miłość nazywa się szaleństwem. A więc szaleńcem jestem! I cały świat szaleńców pełen.

Lecz przyznajmy sobie sami: Nie ma aktora ponad kobietami!

Tomasz Gudzowaty (ur. 1971) – polski fotografik, kilkakrotny laureat międzynarodowych nagród World Press Photo.

{xtypo_quote}Coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że najciekawsze zadania dla fotografa kryją się na peryferiach – w sensie geograficznym, historycznym i politycznym.

Ryszard Horowitz (ur. 1939) – polski fotograf żydowskiego pochodzenia.

Tego nie można się nauczyć, tak jak można nauczyć się warsztatu. Trzeba mieć po prostu wizję. Czy stwarzamy, inscenizujemy obraz, czy go „wyciągamy” z rzeczywistości. Nie ma to znaczenia. Znaczenie ma końcowy efekt.

W tej chwili nie ma żadnego znaczenia, czy korzysta się z tradycyjnych technik, czy nie. Najważniejszą rzeczą jest efekt końcowy, to co dana osoba ma do powiedzenia. Nie sam warsztat decyduje, nie decyduje to czy ktoś używa takiego czy innego aparatu, takiego czy innego obiektywu. To nie ma żadnego znaczenia.

Jan Kosidowski (1922–1992) – polski artysta fotografik, fotoreporter i autor wspomnień.

Fotografia zawodowa mówi jasno, klarownie i czytelnie o tym co fotografujący chciał w danym momencie powiedzieć. – Będziesz studiował u nas – mówił dalej wykładowca – nie sposób robienia zdjęcia, a sposób wykonywania dobrego zdjęcia – zawsze, wszędzie i w każdych warunkach.

(...) po paru minutach instrukcji dziecko, najtańszym aparatem fotograficznym trzymanym w ręku, ma szansę zrobienia lepszego zdjęcia niż zawodowy fotograf. Różnica między nimi polega na tym, że zawodowy fotograf zawsze wykona przynajmniej dobre zdjęcie, a u dziecka jest to przypadek.

Chris Niedenthal (ur. 1950) – polski fotograf brytyjskiego pochodzenia.

Ja czułem na pewno, że w Polsce znajdą się ciekawe tematy, których nikt z zagranicy nie robi, bo mało kto tu przyjeżdżał. Polscy fotografowie robili te tematy, ale nie każdy miał możliwość wysłania tego gdziekolwiek – nie wiedział do kogo wysłać, do jakiej gazety lub czasopisma, nie znał języka albo po prostu bał się wysłać. To trudno powiedzieć, były to dziwaczne czasy. Więc myślałem, że będę mógł przejąć dla siebie całą Polskę. Ale wtedy jeszcze sam komunizm mnie nie interesował, właściwie fotografia polityczna mnie nie interesowała. Wolałem taki temat jak straż pożarna zakonników w Niepokalanowie! To też poszło na cały świat.

Nie mogę powiedzieć, że robię zdjęcia znaczące, ale chcę jednak, żeby moje zdjęcia coś znaczyły.

Oczywiście lubię być wśród znajomych i bliskich, ale tak naprawdę lubię pracować jako samotnik i w ogóle lubię w pewnym sensie samotność

 

Tadeusz Rolke (ur. 1929) – polski fotograf.

Oprócz talentu do zrobienia dobrej fotografii potrzebna jest też intuicja i umiejętność obserwacji świata.

Umiejętność sfotografowania, jak robi się wódkę czy przetwarza kartofle przydaje się później fotoreporterowi. Jest krokiem naprzód w opanowaniu warsztatu. Dziś wszystko jest technicznie ułatwione poprzez fotografię cyfrową. Młodzież ma w tej chwili nieporównywalne z tamtymi czasami możliwości kształcenia się. Ale potrzebna jest też intuicja, umiejętność obserwacji świata. I talent.

Wszystko bierze się z tęsknoty za czymś, czego nie ma. (…) Prasa kolorowa tworzy zmanipulowany obraz świata. Pogoń za nazwiskami, VIP-ami, sławnymi ludźmi, zamordowała reportaż prasowy, jakim znaliśmy go jeszcze 20 lat temu. Do „rozstrzelania” fotoreportażu przyczyniła się też telewizja. Ruchomy obraz zastąpił nieruchomy, skutecznie go wypierając.

Szymon Świętochowski (ur. 1983) – polski fotograf.

Człowiek fotografujący tylko butelki nie będzie robił zdjęć mody czy pejzaży.

Praca fotografa nad zdjęciem reklamowym zaczyna się od layoutu. To prosty rysunek, który mniej więcej ukazuje kadr i to co ma się na zdjęciu znaleźć. Reszta, czyli detale i klimat jest przekazywany fotografowi przez dyrektora artystycznego agencji reklamowej.

 

Paweł Żak (ur. 1965) – polski fotograf.

Chciałem pokazać, że to, co strare, nie do końca idealne, też jest piękne.

Lubię fotografować ludzi, ale nie umiem tego robić. Jestem nieśmiały. Źle się czuję, reżyserując kogoś.

Negatyw jest jak partykuła, odbitka jak jej wykonanie. Jest duże pole manewru. Nie wszystkie wykonania są dobre.

Skupuję od znajomych 20–30-letnie barytowe papiery, takie są najlepsze. Mam specjalnie opracowany wywoływacz. Odbitkę naświetlam około stu razy dłużej, niż gdybym robił to na normalnym papierze. Nie mam żadnej kontroli nad tym, jaki będzie finalny efekt. Mogę go jedynie zaakceptować lub nie.

 

Ansel Adams (1902–84) – amerykański fotograf i pianista.

Mądrość zebrana przez lata nauczyła mnie, że każde doświadczenie jest nowym odkryciem.

Nie ma nic gorszego niż precyzyjne ujęcie zagmatwanej koncepcji.

Chciałbym czasem znaleźć się w takim miejscu, gdzie bóg czeka tylko, aby komuś otworzyć migawkę.

Dwanaście świetnych fotografii każdego roku to wspaniały plon.

Fotografia, jako potężne medium wyrazu i komunikacji oferuje nieskończoną różnorodność postrzegania, interpretacji i działania.

Nie istnieją reguły opisujące dobrą fotografię, są tylko dobre fotografie.

Odkryłem, że choć aparat fotograficzny nie może wyrazić swej duszy, to może to zrobić fotografujący!

 

Robert Adams (ur. 1937) – amerykański fotograf.

Żadne miejsce nie jest nudne, jeżeli jesteś wyspany i masz cały nienaświetlony film.

William Albert Allard (ur. 1937) – amerykański fotograf.

Myślę, że najlepsze fotografie powstają na obrzeżach wydarzeń. Fotografując w różnych sytuacjach, zawsze najciekawsze zdjęcia powstawały nie w samym centrum wydarzeń tylko w ich otoczeniu.

 

Richard Avedon (1923–2004) – amerykański fotograf.

Jeżeli w ciągu dnia nie zrobię czegoś związanego z fotografią, to czuję, jakbym zaniechał czegoś niezbędnego dla mojej egzystencji, na przykład zapomniał się obudzić. Jestem przekonany, że przypadek, który spowodował, że zostałem fotografem, uczynił moje życie w ogóle możliwym.

 

Ruth Bernhard (1905–2006) – amerykańska fotografka.

Jeżeli nie jesteś zdolny widzieć więcej ponad to, co widzialne, nie możesz zobaczyć niczego.